Choroba wysokościowa

   Chorobą wysokościową określa się zespół objawów spowodowany brakiem adaptacji do warunków panujących na dużych wysokościach. Jest ona spowodowana niskim stężeniem tlenu.      U osób wrażliwych oraz dzieci trudności adaptacyjne mogą pojawić się już na wysokości ok. 1500 m n.p.m., jednak najczęściej organizm ludzki pierwsze objawy złej adaptacji odczuwa powyżej 2500 m n.p.m., gdzie ilość tlenu w powietrzu jest za mała w stosunku do zapotrzebowania organizmu.

O CO W TYM CHODZI?

W miarę wzrostu wysokości obniża się ciśnienie powietrza, a te staje się chłodne i suche. Ulega także rozrzedzeniu oraz zawiera zmniejszoną ilość czystego tlenu. Ze wzrostem wysokości organizm człowieka ma zwiększone zapotrzebowanie na tlen, a co za tym idzie? Nasze płuca potrzebują więcej ilości powietrza. W związku z tym pierwszym objawem choroby wysokościowej będzie przyspieszony oddech, zwiększa się produkcja erytropoetyny przez nerki – jest to hormon, który pobudza szpik kostny do wytwarzania erytrocytów, które znajdują się w krwi, które są odpowiedzialne za transport tlenu do tkanek. Pierwsze nowe erytrocyty pojawiają się dopiero po ok. 4 dniach czyli po ok. tygodniu aklimatyzacji.

OBJAWY:

Łagodne objawy AMS (skrót od choroby wysokościowej) pojawiają się najczęściej na wysokości powyżej 3000 m n.p.m. czyli zmęczenie, zawroty i bóle głowy, zaburzenia snu, niestrawność, brak apetytu, obrzęk kości – objawy te pojawiają się natychmiast po przybyciu na graniczną wysokość, nasilają się w nocy, ale nie zakłócają normalnego trybu życia i mijają zwykle po dwóch do pięciu dni czyli w czasie aklimatyzacji.

Natomiast ciężkie objawy AMS występują u ok. 1 % osób, które wspinają się powyżej 3000 m n.p.m. i u których wystąpiły łagodne objawy AMS i nie przerwały wspinaczki.

Jednym z najpoważniejszych skutków nie przeciwdziałania łagodnym objawom choroby wysokościowej jest HC czyli obrzęk mózgu. Do jego objawów należy: silny ból głowy, nadmierne pobudzenie z późniejszym spowolnieniem psychoruchowym, zaburzenia chodzenia, wymioty, splątanie, halucynacje i śpiączka. Obrzęk mózgu może doprowadzić w kilka godzin do zgonu. Przyczyna jego powstania na dużych wysokościach nie jest jednak jeszcze do końca poznana. Stwierdzono, że występuje na skutek niedotlenienia organizmu, co powoduje zwiększony dopływ krwi do mózgu uszkadzając w ten sposób naczynia krwionośne i wysięk krwi do mózgowia, a to najprawdopodobniej jest przyczyną obrzęku.

Kolejnym z poważnych objawów choroby wysokościowej jest HP czyli obrzęk płuc. Gdy dochodzi do niego, występuje narastająca duszność, kaszel z gęstą, pienistą plwociną, siność twarzy, sinica ust, osłabienie, przyśpieszona akcja serca. HP rozwija się w wyniku zaburzeń niewystarczającej podaży tlenu. Dochodzi wówczas do obkurczania się naczyń krwionośnych, doprowadza to do zwiększonego ciśnienia i przedostania się płynu z naczyń krwionośnych do miąższu płuc. Płyn znajdujący się w płucach utrudnia wymianę gazową co prowadzi do narastającej duszności, a nawet zgonu.

CZYNNIKI RYZYKA WYSTĘPOWANIA CHOROBY WYSOKOŚCIOWEJ:

  • młody wiek,
  • alkohol spożywany przed spinaczką,
  • brak okresu aklimatyzacji,
  • spożywanie małej ilości płynów,
  • przyjmowanie środków nasennych i psychotropowych.

CZYNNIKI ZWIĘKSZAJĄCE RYZYKO WYSTĄPIENIA AMS:

  • niska temperatura,
  • wady serca,
  • fizyczne zmęczenie,
  • różnica wysokości bezwzględnych,
  • choroby wrodzone (np. mukowiscydoza, zespół Downa)
  • wcześniactwo,
  • choroby płuc.

ZAPOBIEGANIE CHOROBIE WYSOKOSCIOWEJ:

  • unikanie nadmiernego wysiłku fizycznego na ok. 1-2 dni przed spinaczką,
  • posiłki bogate w węglowodany,
  • picie od 4 do 6 litrów płynów na dobę,
  • rezygnacja z alkoholu, kawy czy herbaty, leków odprężających i usypiających.

   Jeśli zauważymy pierwsze objawy AMS, które nie miną po ok. 2 godzinach należy przerwać spinaczkę i zejść niżej!

Pamiętaj!  Artykuł nie zastępuje wizyty lekarskiej!

Print Friendly, PDF & Email

Kategorie: Biologia,Medycyna i zdrowie

Tagi: ,,,

Pozostaw odpowiedź