Fizjologia skurczu mięśnia

Podstawową jednostką kurczliwą w mięśniach to SARKOMER, czyli odcinek obejmujący ułożone naprzemiennie filamenty cienkie, grube i ponownie cienkie.

Podczas skurczu mięśni filamenty cienkie (aktynowe) wnikają między filamenty grube (miozynowe), to skutkuje skrócenie SARKOMERU.

Zwężają się prążki jasne, natomiast ciemne nie.

 

Prążki izotopowe – prążki jasne, zbudowane z aktyny

Prążki anizotropowe – prążki ciemne, obejmujące miozynę i włókna, nachodzą na siebie, miozynowe i aktynowe

 

Skurcz mięśni:

(1)- zahaczanie włókien miozynowych o aktynowe, wymaga nakładów energii

– warunkiem przesunięcia filaretów cienkich i grubych jest uwalnianie z kanału siateczki wewnątrzplazmatycznej (sarkoplazmatycznej) jonów wapnia, które zwiększają powinowactwo między główkami miozynowymi i włóknami aktynowymi

– przesunięcie względem siebie filamentów

1 źródło energii to ATP – wystarcza tylko na rozruch

2 źródło energii to fosfokreatyna – zmodyfikowany aminokwas, który zawiera resztę fosforanową przenosząc ją na ADP otrzymujemy ATP

(2) energia z 2 pierwszych umożliwia GLIKOLIZĘ, przemiany zachodzą w mitochondriom

(3) cykl Krebsa i łańcuch oddechowy

(4) rezerwy – hydroliza glikogenu na glukozę, trafia do etapu 3

(5) w drugiej kolejności są spalane zapasy tłuszczów (hydroliza, β-oksydacja)

Praca „awaryjna” jeśli praca jest intensywna, a nie ma dość dostarczonego tlenu następuje faza 3A, czyli oddychanie beztlenowe (fermentacja). Produktem końcowym jest kwas mlekowy (zakwasy->wątroba->cukry)

miniaturka

2 rodzaje skurczu mięśni:

izotoniczny – napięcie mięśnia się nie zmienia, ale mięsień się skraca

izometryczny – długość mięśnia się nie zmienia, lecz rośnie jego napięcie

 

Print Friendly, PDF & Email

Kategorie: Biologia,Biologia Matura

Pozostaw odpowiedź