Przebieg i skutki fazy jasnej fotosyntezy

 

Faza jasna, która zachodzi z udziałem światła, polega na przekształceniu energii świetlnej w energię chemiczną ATP, zlokalizowana jest w błonach tylakoidów gran. W tych błonach znajdują się układy antenowe, zespoły barwników tworzące fotosystemy. W błonach tylakoidów gran rozróżniamy dwa fotosystemy: PS1 i PS2.

miniaturka

Rys. Aneta Skawińska

 

Opis: Elektrony z ostatniej powłoki przechodzą wyżej, zostają wystrzelone. Elektron PS2 przechwycony jest przez system przenośników (związki posiadają właściwości oksydoredukcyjne) ułożone w taki sposób, że każdy następny ma niższy poziom energii od poprzedniego (spadek energii proporcjonalnie umożliwia syntezę ATP). Elektrony uzupełniają lukę w fotosystemie PS1. Wszystkie reakcje zachodzą w środowisku wodnym. Woda pod wpływem światła ulega fotolizie: na anion wodorotlenowy i kationy wodorowe. Elektron z PS1 łączy się z sub. Ferredoksyny. Subst. Ferrodoksyny przekazuje elektron do NADP. Kation wodorowy łączy się z NADP i powstaje NADH+ i H+. Powstają 2 produkty: ATP i NADH+ + H+. Grupy anionów wodorotlenowych jest dużo. Jej rozpad powoduje powstanie H2 i O2 (ten ostatni to produkt uboczny). Tlen uwalniany jest do atmosfery, nie pochodzi z CO2, tylko z H2O.

Produkty końcowe: ATP i NADPH – tworzą siłę asymilacji, która jest wykorzystywana w fazie ciemnej.

Tlen jest produktem ubocznym

ATP + NADP -> siła asymilacyjna

 

 

2 typy fosforylacji:

a) niecykliczna – podczas której elektrony wybite z chlorofilu nigdy nie wracają na swoje pierwotne miejsce. W efekcie powstaje ATP i NADPH.

b) cykliczna – podczas której elektrony po oddaniu energii wracają na swoje pierwotne miejsce. W efekcie powstaje tylko ATP.

 

Faza ciemna i jej produkty.

Faza ciemna zlokalizowana jest w stromie chloroplastów, nie wymaga udziału światła, polega na asymilacji, przyłączeniu dwutlenku węgla do organicznego akceptora i syntezie cukru.

Organicznym akceptorem jest rebulozo1.5bisfosforan – jest to cukier.

 

Rozróżniamy 3 etapy fazy ciemnej:

1. karboksylacja – polega na przyłączeniu dwutlenku węgla do organicznego akceptora (rebulozo1.5bisfosforan)

karboksylacja

Rys. Aneta Skawińska

 

kwas fosfoglicerynowy z jedną resztą fosforanową, czyli PGA (fosfoglicerynian)

 

2. redukcja – polega na przekształceniu kwasu fosfoglicerynowego w aldehyd, czyli PGAL przy udziale wodoru z NADH i energii z ATP (siła asymilacyjna). Produkt pierwotny: trioza.

redukcja

Rys.Aneta Skawińska

3. regeneracja – cykliczne odtwarzanie akceptora z udziałem energii ATP.

Print Friendly, PDF & Email

Kategorie: Biologia,Biologia Matura

Pozostaw odpowiedź

zdjęcia na ścianę
obrazy na płótnie z pięknymi krajobrazami do twojego mieszkania duży wybór wzorów o różnej porze roku dekoracje wymiar acje
pastelowelove.pl