portal popularnonaukowy

Natchem"
Chmura tagów. Chmura tagów. Partnerzy:
  • Karty Plastikowe - ekologiczne karty plastikowe
  • Jak założyć firmę
  • Jak nie płacić zus
  • Rejestracja Leków
  • Car rentals ireland










  • kupon nazwa.pl
    pl Zapewnij sobie kupon tutaj. Pobierz najnowsze Nazwa.
    kody.pl

    Rośliny nasienne-porównanie i charakterystyka

    BIOLOGIA Rośliny nagonasienne Rośliny okrytonasienne Świat roślin

    biomist.pl
    Typ: Nagozalążkowe drobnolistne (Pinophyta = Coniferophyta)
    Gromada: Miłorzębowe (Ginkgopsida)
    Gromada: Kordaitowe (†Cordaitopsida)
    Gromada: Szpilkowe (Pinopsida)
    Typ: Nagozalążkowe wielkolistne (Cycadophyta)
    Gromada: Paprocie nasienne (†Pteridospermopsida, †Lyginopteropsida)
    Gromada: Sagowce (Cycadopsida)
    Gromada: Benetyty (†Bennettitopsida, †Cycadeoidopsida)
    Gromada: Gniotowe (Gnetopsida)
    Typ: Okrytozalążkowe(Magnoliophyta)
    Gromada: Dwuliścienne (Magnoliopsida)
    Gromada: Jednoliścienne (Liliopsida)
    ·         Rośliny nasienne mają łodygi, korzenie, makrofile oraz zalążki.
    ·         Komórka jajowa znajdująca się w zalążku, po zapłodnieniu, do którego nie jest potrzebne środowisko wodne, przekształca się w nasiona.
    ·         Nasienne dzielą się na nagonasienne i okrytonasienne.

    9.1. Pochodzenie i ewolucja

    ·         Trymerofity to przodkowie nasiennych. Z nich powstały archeopterysy, z powodu ich cech zalicza się je do pranagozalążkowych. To prawdopodobnie przodkowie wszystkich nasiennych.
    ·         W obu niezależnych liniach rozwoju archeopterystów  doszło do zamknięcia makrosporangiów w osłonkach i tworzenia się zalążków.
    Nagozalążkowe drobnolistne:
    Nagozalążkowe wielkolistne:
    Intensywny przyrost na grubość zdrewniałych łodyg;
    Tworzenie się drobnych, często igłowatych liści;
    Grupę tę reprezentują: szpilkowe i miłorzębowe oraz wymarłe kordiaty.
    Słabszy przyrost pnia na grubość;
    Tworzenie się większych liści, często pierzysto podzielonych;
    Skupienie sporofili w kłosy zarodnionośne (strobile lub kwiaty);
    Okrywanie zalążków dodatkowymi osłonkami;
    Tworzenie obupłciowych kwiatów;
    Tropikalne sagowce i gnitowce to reprezentanci tej grupy.
    ·         Rośliny okrytozalążkowe pojawiły się w połowie kredy.
    ·         Okazały się najbardziej przystosowanymi roślinami i opanowały dzięki temu największe terytorium.
    ·         Ochłodnie klimatu w erze kenozoicznej spowodowało powrót do dominacji nagonasiennych.
    ·         Nie jest wiadome od jakiej grupy mezozoicznych nagozalążkowych wielkolistnych wywodzą się okrytozalążkowe, które pojawiły się w połowie kredy.

    9.2. Budowa organów wegetatywnych: korzenia, łodygi i liści

    Korzeń

    Rola korzenia:
    ·         utrzymuje roślinę w podłożu;
    ·         pobiera wodę i sole mineralne;
    ·         może gromadzić substancje zapasowe;
    ·         może służyć do rozmnażania wegetatywnego;
    ·         u niektórych roślin wchodzi w symbiozę z bakteriami lub grzybami.
    ·         Typy systemów korzeniowych:
    a) wiązkowy (trawy) – gdy korzeń zarodkowy ma ograniczony wzrost, rozwijają się dodatkowe korzenie z dolnej części łodygi, system taki obejmuje duży obszar podłoża;
    b) palowy (sosna, róża) – gdy z korzenia zarodkowego rozwija się długi, rosnący wciąż w dół korzeń główny, od którego odrastają korzenie boczne, również rozgałęzione, korzeń główny może osiągnąć długość 5 metrów. 
    ·         Budowa morfologiczna korzenia:
    *strefa korzeni bocznych (najbliżej powierzchni podłoża);
    *strefa włośnikowa;
    *strefa wydłużona;
    *stożek wzrostu okryty czapeczką (najgłębiej pod ziemią).
    ·         Budowa pierwotna korzenia:
    *skórka (najbardziej na zewnątrz);
    *kora pierwotna;
    *śródskórnia;
    *okolnica, inaczej perycykl;
    *walec osiowy;
    *łyko pierwotne;
    *drewno pierwotne (najbardziej wewnątrz). 
    ·         Korzeń u większości nasiennych, by utrzymać roślinę o znacznych rozmiarach musi przyrastać na grubość. Przyrost korzenia na grubość odbywa się stopniowo i obejmuje ściśle określone jego strefy. Najczęściej zachodzi to w strefie korzeni bocznych. Mówimy więc, że strefa ta charakteryzuje się budową wtórną, natomiast strefa włośnikowa to strefa, w której znajdujemy budowę pierwotną.
    ·         Zmodyfikowane korzenie:
    *korzenie spichrzowe – gromadzą materiały zapasowe (marchew, pietruszka, burak, seler);
    *korzenie asymilacyjne – występują u storczyków, zawierają chlorofil, uczestniczą w fotosyntezie;
    *korzenie ssawki – występują u roślin pasożytniczych i półpasożytniczych, u półpasożytów (jemioła) pobierają tylko wodę, a u pasożytów (kanianka, łuskiewnik) wodę i substancje organiczne;
    *korzenie podporowe – występują u roślin rosnących nad brzegami wód, chronią rośliny przed zatopieniem, np. u namorzynów;
    *korzenie czepne – występują u pnączy, służą do przymocowania się do gałęzi lub pni wysokich drzew;
    *korzenie oddechowe – występują u roślin bagiennych, środowisko bagienne jest ubogie w tlen, więc roślina rekompensuje niedobór tlenu za pośrednictwem wyrastających w górę, ponad powierzchnie podłoża, bocznych odgałęzieni korzenia podziemnego.
    ·         Informacje dodatkowe (dokładne cytaty z: Świat roślin cz. I i II, pod redakcją Józefa Prończuka, wyd IV, str 88):
    *Korzeń przeciwstawia się wyrwaniu rośliny z gleby nie tylko przez rozgałęzienie, ale także przez odpowiednie rozmieszczenie tkanek wzmacniających jego strukturę.
    *Woda pobierana jest tylko przez najmłodsze części korzenia w jego strefie chłonnej pokrytej włośnikami. Wytworzenie przez ryzodermę włośników usprawnia pobieranie wody, gdyż zwiększa kilkukrotnie powierzchnie zetknięcia się strefy chłonnej z roztworem glebowym.

    Łodyga

    ·         Funkcje łodygi:
    *utrzymuje liście, owoce i kwiaty
    *jest łącznikiem między korzeniem a liśćmi
    *przewodzi wodę
    *wytwarza, transportuje i magazynuje substancje pokarmowe 
    ·         Podział łodyg ze względu na trwałość:
    a)              Zielne – niezdrewniałe; obumierają pod koniec sezonu wegetatywnego; występują u roślin jednorocznych (np. słonecznik, dynia), u roślin dwuletnich (np. marchew, pietruszka), u roślin wieloletnich, czyli bylin, które tracą na zimę części nadziemne, a zimują w postaci cebul, kłączy lub bulw.
    b)             Zdrewniałe – trwałe; występują u drzew (np. wiśni), krzewów (np. bez), krzewinek (np. wrzos); na zimę zrzucają tylko liście.
    ·         Budowa pierwotna łodygi:
    U rośliny dwuliściennej:
    U roślin jednoliściennych:
    *skórka (najbardziej na zewnątrz);
    *kora pierwotna;
    *walec osiowy;
    *łyko pierwotne;
    *kambium (miazga wiązkowa);
    *drewno pierwotne (najbardziej wewnątrz).
    *skórka (najbardziej na zewnątrz);
    *kora pierwotna;
    *łyko pierwotne;
    *drewno pierwotne (najbardziej wewnątrz).
    k%252CNzAxNjYwNjMsNDgzODMwNjE%253D%252Cf%252Cprzekroj przez lodyge2  dwuliscienne  Rośliny nasienne porównanie i charakterystyka
    k%252CNzAxNjYwNjMsNDgzODMwNjE%253D%252Cf%252Cprzekroj przez lodyge1  jednoliscienne  Rośliny nasienne porównanie i charakterystyka
    Różnice: ułożenie drewna i łyka; występowanie kambium. Rośliny dwuliścienne mają możliwość przyrostu na grubość.
    ·         Podobnie jak korzeń łodyga może przyrastać na długość, możliwość przyrostu na grubość mają te łodygi, które w wiązkach przewodzących mają kambium,  więc rośliny dwuliścienne. Do jednoliściennych zaliczamy: trawy, zboża, rośliny liliowate; brak kambium sprawia, że nie przyrastają na grubość !wyjątkiem jest palma!. 
    ·         Rodzaje wiązek przewodzących
    Wiązka otwarta:
    Wiązka zamknięta:
    k%252CNzAxNjYwNjMsNDgzODMwNjE%253D%252Cf%252Cwiazka otwarta Rośliny nasienne porównanie i charakterystyka

    k%252CNzAxNjYwNjMsNDgzODMwNjE%253D%252Cf%252Cwiazka zamknieta Rośliny nasienne porównanie i charakterystyka
    ·         Przyrost łodygi na grubość:
    a)       powstanie kambium międzyzwiązkowego, pomiędzy sąsiadującymi ze sobą wiązkami przewodzącymi;
    b)       powstanie kambium w formie pierścienia;
    c)       na zewnątrz kambium powstaje łyko wtórne, a do wewnątrz drewno wtórne; wytworzenie fellogenu umożliwia wytworzeniu korka, czyli wtórnej tkanki okrywającej.
    ·         Modyfikacje łodyg:
    *spichrzowe np. kłącze grzebienia (roślina wodna) oraz bulwy np. ziemniaka;
    *gromadzą wodę np. łodyga kaktusa;
    *czepne np. wąsy na winoroślach;
    *może służyć do rozmnażania wegetatywnego przez: rozłogi, kłącza, bulwy, sadzonki pędowe.

    Liść

    ·         Funkcje liścia:
    *fotosynteza;
    *wymiana gazowa w procesie oddychania;
    *transpiracja (wyparowywania wody);
    *czasem rozmnażanie wegetatywne.
    ·         Ulistnienie to układ liści na łodydze. W zależności od stadium rozwojowego rośliny wyróżniamy różne rodzaje liści:
    *zarodkowe, czyli liścienie mogą spełniać formy organów spichrzowych, wówczas są duże i grube np. u fasoli;
    *dolne np. u siewek;
    *właściwe;
    *przykwiatowe, powstają przy rozwijających się kwiatach.
    ·         Liście rozwijają się z zawiązków liści, czyli pączków, mają ograniczony wzrost, występują dwa typy nerwacji:
    *pierzasta;
    *równoległa.
    ·         Nerwacja to wiązki przewodzące (drewno i łyko) u roślin jednoliściennych występuje nerwacja równoległa, a u roślin dwuliściennych pierzasta inaczej dłoniasta. 
    ·          Budowa anatomiczna liści:
    Skórka – okrywa liście z góry, i z dołu, na dolnej skórce występują aparaty szparkowe służące do transpiracji i wymiany gazowej. Oprócz aparatów szparkowych mogą być obecne włoski tworzące kutner, które zabezpieczają przed nadmiernym parowaniem.
    Miękisz asymilacyjny:
    Palisadowy: Zawiera dużą liczbę chloroplastów. Ma podłużne komórki, dość ściśle przylegające do siebie.
    Gąbczasty: Ma komórki o nieregularnym kształcie, wiele przestworów międzykomórkowych, tworzące komory powietrzne.
    Wiązka przewodząca – składa się z drewna, które transportuje wodę i sole mineralne. Oraz łyka – transportuje produkty fotosyntezy. 
    ·         Modyfikacje liści:
    *spichrzowe gromadzące wodę (np. aloes);
    *spichrzowe gromadzące materiały zapasowe (np. cebula);
    *ciernie – silnie zdrewniałe, sztywne, zawierające wiązki przewodzące, trudne do oderwania (np. kaktus, berberys, robinia akacjowa);
    *czepne (np. groch, fasola);
    *liście pułapki występują u roślin owadożernych (np. muchołówka, dzbanecznik, rosiczka);
    *ochronne np. łuskowate liście cebuli.

    9.3. Organy generatywne cykl rozwojowy nasiennych

    Rozmnażanie u nagozalążkowych

    ·         Sosna jest rośliną rozdzielnopłciową i jednopienną.
    ·         Wszystkie rośliny nasienne wytwarzają kwiat.
    Kwiat męski (w przypadku sosny):
    Kwiatostan żeński (w przypadku sosny):
    Przypomina kłos, z którego wydostaje się pyłek. Pojedynczy liść to pręcik zawierający dwa woreczki pyłkowe, w których znajduje się pyłek.
    Ma kształt okrągłej brunatnoczerwonej szyszki, która zbudowana jest z pojedynczych kwiatów, czyli owocolistków. Na każdym owocolistku znajdują się dwa zalążki.
    ·         Budowa zalążka sosny:
    *okienko (powstaje przez to, że osłonka nie pokrywa całego zalążka, lecz zostawia mały otwór);
    *osłonka;
    *ośrodek;
    *bielmo pierwotne;
    *rodnia;
    *komórka jajowa.
    Zapylenie:
    Zapłodnienie:
    Zapylenie to przeniesienie pyłku w pobliże okienka zalążka. Sosna jest wiatropylna, ziarno pyłku zbudowane jest z komórki generatywnej, wegetatywnej i komórek przedroślowych, które po pewnym czasie giną. Zawiera dwa pęcherze lotne. Zapylenie trwa 1 rok (w czasie jednego roku ziarno sosny znajduje się w okolicy zalążka).
    Ziarno pyłku, które przedostało się w okolice okienka zalążka, kiełkuje i wytwarza z komórki wegetatywnej łagiewkę pyłkową. Zaś komórka generatywna dzieli się na 2 komórki plemnikowe. Zapłodnieniu ulega tylko jedna komórka jajowa, druga zaś ginie.
    ·         Powstanie nasienia:
    U sosny cały proces od zapylenia do powstania nasienia trwa 3 lata. Po zapłodnieniu zalążek zamienia się w nasienie:
    a)       osłonka zalążka przekształca się w łupinę nasienną;
    b)       z zygoty po zapłodnieniu powstaje zarodek, który zawiera zawiązki korzenia, łodygi i liści; u sosny występuje kilka liści zarodkowych (liścieni);
    c)        prabielmo jest haploidalne (1n) powstaje jeszcze przed zapłodnieniem, a po nim rozrasta się i staje się tkanką odżywczą dla rozwijającego się zarodka.
    ·         W przemianie pokoleń u roślin nagozalążkowych dominuje sporofit, jest nim cała roślina; gametofit męski został zredukowany do łagiewki pyłkowej, a gametofit żeński do bielma pierwotnego.

    Rozmnażanie u okrytozalążkowych

    ·         U roślin okrytozalążkowych organem generatywnym, czyli służącym do rozmnażania, jest kwiat.
    ·         Budowa kwiatu: 
    *okwiat (ochrania i przywabia owady);
    *pręcik (element męski);
    *słupek (element żeński).
    ·         Okwiat zróżnicowany ma: płatki korony i działki kielicha. Natomiast okwiat niezróżnicowany ma tylko płatki korony.
    ·         Słupek powstaje ze zrośnięcia się owocolistków.
    ·         Budowa słupka: 
    *znamię;
    *szyjka;
    *zalążnia (w niej zalążek).
    ·         Budowa pręcika:
    *łącznik;
    *pylniki;
    *nitka.
    ·         Budowa rozwiniętego zalążka:
    *okienko (powstaje przez niecałkowite pokrycie ośrodka osłonkami, jest małym otworem);
    *dwie osłonki;
    *ośrodek;
    *antypody (najdalej od okienka);
    *jądro centralne, inaczej wtórne jądro woreczka zalążkowego;
    *komórka jajowa (w pobliżu okienka);
    *synergidy (obok komórki jajowej).
    ·         Jądro centralne powstaje przez złączenie się dwóch jąder (2n). Antypody szybko giną.
    Zapylenie:
    Zapłodnienie:
    Polega na przeniesieniu pyłku na znamię słupka. Najczęściej zapylenie następuje przez owady, ale są też rośliny okrytozalążkowe wiatropylne.
    Jest podwójne – jedna gameta męska łączy się z komórką jajową i powstaje zygota; druga gameta męska łączy się z jądrem centralnym i powstaje bielmo wtórne, które jest triploidalne (3n).
    ·         Przystosowania do zapylenia przez owady u roślin owadopylnych:
    *barwny okwiat;
    *słodki nektar;
    *lepki pyłek;
    *zapach.
    ·         Przystosowania do wiatropylności (np. zboża):
    *wytwarzanie ogromnej ilości pyłku;
    *pyłek łatwy do rozwiania;
    *znamiona słupków są wysokie.
    ·         Rośliny bronią się przed samozapyleniem przez:
    *przedsłupność – polega na wcześniejszym dojrzewaniu słupków;
    *przedprątność – polega na wcześniejszym dojrzewaniu pręcików;
    *heterostylie – różnosłupkowość, czyli różna wysokość pręcików i słupków.
    ·         Powstawanie nasiona: 
    a)        z zygoty powstaje zarodek nowej rośliny, zawierający zawiązki korzenia i łodygi oraz 1 lub 2  liścienie;
    b)         bielmo wtórne staje się materiałem odżywczym dla zarodka;
    c)        u niektórych roślin z ośrodka zalążka powstaje tzw. obielmo

    Wytwarzanie owoców i nasion u roślin okrytozalążkowych

    ·         Powstawanie owocu
    *Nasienie (nasiona) + owocnia = owoc
    *Owocnia powstaje na skutek rozrastania się zalążni. U niektórych roślin w powstawaniu owocni uczestniczy dno kwiatowe. Wówczas owoce nazywamy owocami szupinkowymi (rzekomymi) np. owoc jabłoni, jarzębiny, róży, głogu, gruszy.
    ·         Partenokarpia polega na wytwarzaniu owoców bez nasion, zachodzi wtedy gdy słupek nie został zapylony przez właściwy mu pyłek, lecz rozwija się w owocu pod wpływem innego bodźca np. stymulatora chemicznego, w którym mogą być hormony roślinne – auksyny.
    ·         Typy owoców (s114):
    ·         Typy nasion:
    a) nasienie bielmowe;
    b) nasienie bezbielmowe;
    c) nasienie obielmowe.
    ·         Przemiana pokoleń u roślin okrytozalążkowych: 
    Gametofit męski to łagiewka pyłkowa, gametofit żeński to woreczek zalążkowy, który jest tworem
    siedmio-komórkowym, a ośmio-jądrowym (bo jądro centralne ma 2 jądra). Sporofit jest cała rośliną.
    ·         Kwiatostany:
    *baldach (wiśnia);
    *grono (porzeczka);
    *kolba (kukurydza);
    *kłos (żyto);
    *główka (koniczyna);
    *koszyczek (słonecznik).
    ·         Aromorfozy to cechy, dzięki którym dana grupa organizmów lepiej przystosowuje się do środowiska oraz dzięki tym cechą dana grupa organizmów osiąga wyższy poziom ewolucyjny.
    ·         Przykłady aromorfoz:
    d)       zróżnicowanie w budowie kwiatów, przystosowanych do różnego rodzaju zapylenia;
    e)       redukcja gametofitu: -męskiego do dwóch komórek w ziarnie pyłku, – żeńskiego do kilkukomórkowego woreczka zalążkowego;
    f)        występowanie podwójnego zapłodnienia w wyniku czego powstaje zarodek (2n) i bielmo (3n);
    g)       rozwój owocu, którego owocnia chroni nasienie i ułatwia rozsiewanie;
    h)       duże zdolności rozmnażania wegetatywnego;
    i)         obecność naczyń w drewnie

    9.4 Przegląd i znaczenie

    ·         Porównanie roślin okrytonasiennych i nagonasiennych:
    Cecha:
    Nagonasienne:
    Okrytonasienne:
    Zalążki;
    Leża na owocolistkach niczym nieokryte;
    Znajdują się wewnątrz zalążni (słupka);
    Kwiaty;
    Jednopłciowe, pozbawione okwiatu;
    Obupłciowe, rzadziej jednopłciowe, z bogatymi okwiatami;
    Zapylenie;
    Prawie wyłącznie wiatropylne;
    Głównie owadopylne, występuje też wiatropylne i wodopylne;
    Gametofit;
    Drobny;
    Dalsza redukcja gametofitu;
    Przedrośle żeńskie;
    Bielmo pierwotne;
    Ośmio-jądrowy woreczek zalążkowy;
    Przedrośle męskie;
    Kilkukomórkowe ziarno pyłku;
    Bardziej zredukowane niż u nagonasiennych;
    Zapłodnienie;
    Pojedyncze: komórka plemnikowa łączy się z komórką jajową, powstaje zygota, a następnie zarodek;
    Podwójne: jedna komórka plemnikowa łączy się z komórką jajową, powstaje zygota, a następnie zarodek. Druga komórka plemnikowa łączy się z jądrem centralnym tworząc bielmo wtórne (3n);
    Cykl życiowy;
    Przemianie pokoleń towarzyszy przemiana faz jądrowych, gametofit jest haploidalny, sporofit zaś diploidalny. Dominuje sporofit;
    Nasiona;
    Organ przetrwalny, niczym nieosłonięty;
    Organ przetrwalny, powstaje wewnątrz owocu;
    Owoce;
    Nie występują;
    Są wytwarzane i mają różne postacie;
    Drewno wtórne;
    Zbudowane głównie z cewek;
    Zbudowane głównie z naczyń;
    Formy życiowe.
    Wyłącznie drzewa i krzewy.
    Rośliny zielne, krzewy, krzewinki i drzewa.
    Nagonasienne
    Okrytonasienne
    Drobnolistne
    Wielkolistne
    Dwuliścienne
    Jednoliścienne
    Miłorzębowe:
    miłorząb dwuklapowy (duży pień i korona, liście o blaszkach w kształcie wachlarza).
    Kordaitowe:
    wymarły w permie.
    Szpilkowe:
    sosna, cis pospolity, świerk, limba, jodła, kosodrzewina (liście pod postacią igieł lub łusek, na odpadają na zimę, wyjątek: modrzew).
    Paprocie nasienne:
    wymarły na początku kredy.
    Benetyty:
    żyły w erze mezozoicznej.
    Sagowce: krótki pień, duża szyszka żeńska.
    Gniotowe:
    welwiczja cudowna (drewno zbudowane z naczyń, wiele cech podobnych do okrytonasiennych).
    Magnoliowe:
    magnolia (liście mają pierzastą nerwacje, rośliny tropikalne).
    Jaskrowe: jaskier ostry, ziarnopłon wiosenny, mak (rośliny zielone, drewno zbudowane z naczyń).
    Oczarowe:
    leszczyna, buk, dąb, brzoza (drewno zbudowane z cewek, przejście z owadopylności do wiatropylności). Goździkowe: kaktusy, przypołudniki, goździk kartuzek, kąkol (rośliny zielone, często sukulenty).
    Ukęślowe:
     fiołki, topole, morwy, pokrzywy, wierzby, dyniowce, arbuzy, ogórki (zróżnicowane rośliny, mające najczęściej pięciopłatkowe płatki).
    Różowe: jeżyna, wiśnie, śliwy, marchew, koper, jabłoń, klon, kasztanowiec (zróżnicowane  morfologicznie rośliny).
    Astrowe:
    dzwonek, łopian mniejszy, mniszek lekarski, rumianek, stokrotka, słonecznik, cykoria, sałata (wywodzą się z różowców, liście podzielone na blaszki).
    Jasnotowe:
    ziemniak, pomidor, mięta pieprzowa, szałwia, melisa, tymianek, bazylia (kwiaty obupłciowe, zrośnięte płatki korony).
    Liliowe:
    tulipan, cebula, czosnek, irys, lilia, trawy (większość gatunków jednoliściennych, 60 tysięcy, owadopylne, 6 niezrośniętych działek okwiatu).
    Żabieńcowe:
    strzałka wodna (liście często mają ogonki, najprymitywniejsza grupa jednoliściennych).
    Arekowe:
    palma kokosowa, tatarak, rzęsa, wolfia bezkorzeniowa (rośliny tropikalne, wysoki, nierozgałęziony pień).
    ·         Rola nasiennych: wytwarzają materię organiczną; są pożywieniem i schronieniem; wytwarzają tlen; używane w gospodarstwach jako: papier, meble, ubrania, lekarstwa.

    Artykuł powstał na podstawie:

    Biologia klasa 1. OPERON, zakres rozszerzony, Gdynia 2005 

     Rośliny nasienne porównanie i charakterystyka

    Uczeń drugiej klasy liceum.

    Goście wyszukali nas poprzez:

    • rośliny nasienne
    • porównanie roślin nagonasiennych i okrytonasiennych
    • roliny nagonasienne
    • Budowa odygi
    • rośliny nagonasienne i okrytonasienne porównanie
    • rośliny okrytonasienne i nagonasienne porównanie
    • cechy roslin nasiennych
    • zalazek liscia
    Po więcej zapraszamy na nasze forum biologiczno-chemiczne:
    Autor Mateusz Data 2011-10-17 19:55:51 Czytań: 44571   Komentarzy: 3
    Podobne artykuły
    biomist.pl

    Ogólna charakterystyka roślin nasiennych. Związek między budową i funkcją korzenia.

    Nasiona są to organy przetrwalne służące do rozprzestrzeniania się roślin. W ich skład wchodzą: 1) zarodek nowej rośliny, 2) łupina nasienna...

    copyright © by Biomist CMS: WordPress | projekt graficzny: cichonkarol.com