Eter dietylowy

ETER DIETYLOWY
ETER, C4H10O
inne nazwy związku: etoksyetan, eter dwuetylowy
zdjęcie odczynnika:
eter e1

eter e2

wzór strukturalny:
eter formula

masa cząsteczkowa: 74,12
CAS No: 60-29-7

1. Podstawowe właściwości fizyczne:
1.1. Stan skupienia, wygląd: ciecz, bezbarwna, ruchliwa
1.2. Gęstość: 0,7134 g/cm (20 oC)
1.3. Zapach: przyjemny, „eterowy”
1.4. Temp. top.: / temp. wrz.: -116,3 oC / 34,6 oC

2. Inne właściwości fizyczne:
2.1. Rozpuszczalność:
– Rozpuszczalność w wodzie: 6,9 g/100 cm3 (20 oC)
– Jest bardzo dobrze rozpuszczalny w rozpuszczalnikach organicznych, np.: acetonie, etanolu, benzenie, chloroformie, alkoholu etylowym, stężonym kwasie siarkowym.
2.2. Palność:
– Eter dietylowy jest skrajnie łatwopalną cieczą
– Temperatura zapłonu: -40 oC
– Temperatura samozapłonu: 170 oC
– Z powietrzem i tlenem tworzy mieszaninę wybuchową.
– Jego pary są cięższe od powietrza, co powoduje, że “pełzają” po stole laboratoryjnym, unosząc się z otwartej butelki. Możliwe jest więc podpalenie par eteru, nawet w odległości kilku metrów od otwartej butelki, co powoduje szybkie przeniesienie ognia i pożar.
– Środki gaśnicze: dwutlenek węgla, proszki gaśnicze, piany odporne na alkohol, woda – prądy rozproszone
2.3. Inne dane:
– Lepkość: 0,224 cP (25 oC)
– Lepkość: 0,242 mPa x s (20 oC)
– Moment dipolowy: 1,15 D
– Granice wybuchowości w mieszaninie z powietrzem: dolna: 1,7 % obj.; górna: 36 % obj.
– Granice wybuchowości w mieszaninie z tlenem: dolna: 2,0 % obj.; górna: 82 % obj.
– Stężenie stechiometryczne: 3,38 % obj.
– Minimalna energia zapłonu: w powietrzu: 0,19 mJ; w tlenie: 0,0012 mJ
– Gęstość par względe m powietrza: 2,56
– Prężność par: 587 hPa (20 oC); 853 hPa (44,4 oC)
– Stężenie pary nasyconej: 1785 g/m3 (20 oC); 2510 g/m3 (30 oC)
– Temperatura krytyczna: 193,55 oC
– Ciśnienie krytyczne: 3,64 MPa = 35.9 Atm
– Objętość krytyczna: 280.0 cm3/mol
– Współczynnik załamania światła: 1,352 (25 oC)
– Ciepło właściwe: 2,25 J/(g x K) (20 oC); 0.5560 cal/g x C (25 oC)
– Ciepło parowania: 360,5 J/g (t.wrz.); 367,8 J/g (25 oC); 87.80 cal/g (25 oC)
– Ciepło spalania: 36,82 kJ/g; 8790,9 cal/g
– Ciepło topnienia: 21,99 cal/g

3. Toksyczność oraz bezpieczeństwo pracy ze związkiem:
– Zwroty ryzyka: R12, R19, R22, R66, R67
– Zwroty bezpieczeństwa: S2, S9, S16, S29, S33
– NDS: 300 mg/m3
– NDSCh: 1500 mg/m3
– Eter dietylowy (podobnie jak inne etery) ma skłonność do tworzenia wybuchowych, wysokowrzących nadtlenków, w wyniku działania światła i kontaktu z powietrzem.
– Oddestylowanie eteru zawierającego nadtlenki prowadzi do ich zatężenia i może spowodować eksplozję, dlatego przed przystąpieniem do destylacji eteru należy wykonać test na obecność nadtlenków, a w razie stwierdzenia ich obecności należy rozłożyć je za pomocą środka redukującego.
– Eter dietylowy wywiera silne działanie znieczulające ogólnie i porażające mięśnie poprzecznie prążkowane.
– Działa odwracalnie porażająco na korę mózgową i rdzeń kręgowy.
– Może hamować czynność mięśnia sercowego.
– Szybko wchłania się z płuc, lecz drażni ich błonę śluzową, co objawia się obfitym wydzielaniem śliny.
– Nieprzyjemny jest początkowy okres znieczulenia, mogący objawiać się podnieceniem i wymiotami; przy przedawkowaniu doprowadza do porażenia oddychania i krążenia.
– Jako, że dobrze rozpuszcza się w lipidach, zarówno znieczulanie jak i budzenie trwa długo.
– Przy wysokich stężeniach może dojść do porażenia drog oddechowych.
– Wdychane pary eteru drażnią śluzówkę górnych dróg oddechowych, głównie oskrzeli.
– Objawy zatrucia ostrego: podniecenie, drażliwość, wesołość lub zaczepność, a nastepnie zamroczenie, senność i utrata przytomnosci.
– Śmierć następuje wskutek porażenia ośrodka oddechowego.
– Następstwami zatruć ostrych mogą być nieżyty oskrzeli i zapalenia płuc, niekiedy podrażnienia nerek, a także ciężkie schorzenia nerwowe. Na drugi dzień po zatruciu występują zazwyczaj bóle głowy, nudności, brak łaknienia, bóle w krzyżu i uczucie ogólnego rozbicia.
– Działanie eteru na skórę wywołuje zaczerwienienie.
– Próg wyczuwalności – 1 mg/m3
– Dawka smiertelna przy podaniu doustnym LD – ok. 30 ml
– PIERWSZA POMOC:
Kontakt z oczami: Płukać oczy dużą ilością zimnej wody, conajmniej 15 minut. Jeżeli wystąpiły dolegliwości lub zaczerwienienie spojówek, konieczna jest konsultacja okulistyczna. Dalsze postępowanie zgodne z zaleceniami okulisty.
Kontakt ze skórą: Zdjąć odzież, zmyć skórę dużą ilością wody z mydłem. Ze względu na ryzyko zatrucia inhalacyjnego eterem parującym z odzieży i ze skóry – postępowanie jak w zatruciu inhalacyjnym.
Wdychanie: Wyprowadzić zatrutego z miejsca narażenia. Zapewnić spokój w dowolnej pozycji. Podawać tlen do oddychania, najlepiej przez maskę. Wezwać lekarza.
Jeżeli utrzymują się objawy narkotyczne, pomimo podawania tlenu, transport do szpitala karetką pod nadzorem lekarza.
Połknięcie: Natychmiast po połknięciu poszkodowany powinien sam wywołać wymioty. Później nie prowokować wymiotów. Nie podawać mleka, tłuszczów ani alkoholu. Wezwać lekarza.
4. Przechowywanie: w szczelnych butelkach z ciemnego szkla, przechowywanych w chłodnym, ciemnym i dobrze wentylowanym pomieszczeniu. Z dala od źródła ciepoła, światła i ognia.
5. Właściwości chemiczne: ulega wszystkim reakcjom charakterystycznym dla eterów.
6. Zastosowanie:
– Dawniej eter dietylowy stosowany był w lecznictwie jako środek nasenny i znieczulający.
– Obecnie jest stosowany do odtłuszczania powierzchni
7. Zastosowanie w chemii:
– Głównie jako rozpuszczalnik w ekstrakcji oraz w wielu syntezach organicznych (szczególnie w reakcji Grignarda).
8. Otrzymywanie:
8.1. Eter dietylowy otrzymuje się w wyniku dehydratacji alkoholu etylowego (działając nań stężonym kwasem siarkowym w temperaturze 140 oC):
2 CH3-CH2-OH + H2SO4 –> CH3-CH2-O-CH2-CH3 + H2O
8.2. W reakcji alkoholi z chloro- lub bromoalkanami:
CH3-CH2-OH + Cl-CH2-CH3 –> CH3-CH2-O-CH2-CH3 + HCl
8.3. W przemyśle otrzymywany jest w wyniku dehydratacji par alkoholu etylowego przepuszczanych nad Al2O3 lub zeolitami.
9. Inne informacje:
– Nałogowe wąchanie lub spożywanie eteru nosi nazwę eteromanii.
– Wiązanie C-O-C jest dość trwałe. Rozkłada się dopiero pod wpływem działania silnych kwasów lub zasad, dzięki czemu etery są dość trwałymi i niezbyt reaktywnymi związkami.

Your ads will be inserted here by

Easy Plugin for AdSense.

Please go to the plugin admin page to
Paste your ad code OR
Suppress this ad slot.

Print Friendly, PDF & Email

Kategorie: Chemia

Tagi:

Pozostaw odpowiedź