Wyposażenie laboratorium mikrobiologicznego – strefy, sprzęt, poziomy bezpieczeństwa BSL

0
W skrócie: Wyposażenie laboratorium mikrobiologicznego podporządkowane jest dwóm celom: pracy jałowej (żeby nie zanieczyścić hodowli) i bezpieczeństwu (żeby drobnoustroje nie wydostały się poza stanowisko). Rdzeń to komora laminarna lub komora bezpieczeństwa biologicznego klasy II, autoklaw, cieplarki, lodówka i zamrażarka, mikroskop, palnik lub spalarka ez, wytrząsarka, wirówka, pH-metr i waga do przygotowania pożywek oraz zestaw drobnego sprzętu: ezy, szalki Petriego, probówki, pipety, butelki na pożywki. Pomieszczenie dzieli się na strefy (przygotowanie pożywek, posiewy, inkubacja, mycie i sterylizacja) z osobnym obiegiem odpadów zakaźnych. Poniżej: wyposażenie według stref, poziomy bezpieczeństwa biologicznego, przykładowa lista dla małego laboratorium i pytania.

Strefy laboratorium mikrobiologicznego

Nawet małe laboratorium warto podzielić na strefy – fizycznie (osobne pomieszczenia) albo co najmniej organizacyjnie (osobne blaty i kierunek pracy od „czystego” do „brudnego”):

  1. Przygotowanie pożywek i odczynników – waga, pH-metr, mieszadło z grzaniem, kuchenka mikrofalowa lub łaźnia do topienia agaru, butelki, demineralizator;
  2. sterylizacja – autoklaw parowy, suszarka do sterylizacji suchej (szkło), lampa UV;
  3. posiewy i praca jałowa – komora laminarna / komora bezpieczeństwa biologicznego, palnik, ezy, pipety, worteks;
  4. inkubacja – cieplarki (37 °C, 25–30 °C), inkubator z wytrząsaniem, inkubator CO₂ przy hodowlach komórkowych, komory beztlenowe;
  5. odczyt i analiza – mikroskop, licznik kolonii, spektrofotometr (gęstość optyczna hodowli), aparaty do identyfikacji;
  6. mycie i unieszkodliwianie odpadów – autoklaw do odpadów (często drugi), zmywarka, pojemniki na odpady zakaźne i ostre.

Wyposażenie krytyczne – opis

Komora laminarna a komora bezpieczeństwa biologicznego

Komora laminarna (z przepływem poziomym lub pionowym) nadmuchuje na stanowisko powietrze przefiltrowane przez filtr HEPA – chroni próbkę przed zanieczyszczeniem, ale nie osobę pracującą (powietrze wylatuje w jej stronę). Komora bezpieczeństwa biologicznego klasy II (BSC II) zasysa powietrze z przodu komory, przepuszcza je przez HEPA na stanowisko i przez drugi HEPA na zewnątrz – chroni jednocześnie próbkę, osobę i otoczenie. Do pracy z drobnoustrojami chorobotwórczymi lub materiałem klinicznym potrzebna jest BSC klasy II; do przygotowania jałowych pożywek i posiewów szczepów niepatogennych wystarcza komora laminarna. Komory klasy III (szczelne, z rękawicami) są wymagane tylko przy najgroźniejszych patogenach.

Autoklaw

Sterylizuje parą wodną pod ciśnieniem – standardowo 121 °C przez 15–20 minut (pożywki, roztwory, drobny sprzęt) lub 134 °C (narzędzia, odpady). Do laboratorium wystarcza zwykle autoklaw stołowy 20–50 l; przy dużej liczbie posiewów i odpadów – drugi, przeznaczony tylko do odpadów. Pożywki i odpady autoklawuje się w osobnych cyklach. Kontrola: wskaźniki chemiczne na każdym wsadzie i biologiczne (spory Geobacillus stearothermophilus) okresowo.

Cieplarki i inkubatory

Cieplarka z naturalną konwekcją do 37 °C dla bakterii, chłodzona (z zakresem od 5 °C) dla grzybów i drobnoustrojów psychrofilnych (25–30 °C), inkubator z wytrząsaniem do hodowli płynnych, inkubator CO₂ (5% CO₂, 37 °C, wilgotność) do hodowli komórkowych. Liczba zależy od asortymentu badań – każda temperatura to osobne urządzenie.

Mikroskop

Mikroskop świetlny z obiektywem immersyjnym 100× jest niezbędny (barwienie Grama, morfologia); w badaniach klinicznych i żywności przydaje się kontrast fazowy, a do pracy z barwnikami fluorescencyjnymi – mikroskop fluorescencyjny. Kamera i oprogramowanie ułatwiają dokumentację.

Palnik, spalarka ez i lampa UV

Palnik Bunsena wytwarza strumień konwekcyjny chroniący otwarte naczynie i służy do wyżarzania ez; w komorach laminarnych zamiast palnika (zaburza przepływ, grozi pożarem) stosuje się spalarkę elektryczną lub ezy jednorazowe. Lampa UV w komorze i w pomieszczeniu dezynfekuje powierzchnie po pracy – tylko przy nieobecności ludzi.

Drobny sprzęt i materiały

  • ezy (platynowe, nichromowe lub jednorazowe), głaszczki, igły preparacyjne;
  • szalki Petriego (szklane lub jednorazowe 90 mm), probówki z zakrętkami, kolby stożkowe i butelki z nakrętką na pożywki, pipety serologiczne i automatyczne z końcówkami sterylnymi;
  • pożywki (agar odżywczy, MacConkey, Sabouraud, bulion, pożywki selektywne i chromogenne), odczynniki do barwienia Grama, oleje immersyjne, krążki antybiotykowe;
  • wzorcowe szczepy (kolekcje ATCC/DSM lub polskie PCM) do kontroli jakości pożywek;
  • środki dezynfekcyjne (alkohol 70%, preparaty na bazie chloru lub czwartorzędowych związków amoniowych), worki autoklawowalne, pojemniki na ostre odpady.

Poziomy bezpieczeństwa biologicznego (BSL)

PoziomZ czym się pracujeMinimalne wyposażenie i wymagania
BSL-1drobnoustroje niepatogenne dla zdrowego człowieka (np. E. coli K-12, drożdże piekarskie)standardowe laboratorium, umywalka, dezynfekcja blatów, autoklaw do odpadów; komora nie jest wymagana
BSL-2patogeny o umiarkowanym ryzyku (gronkowce, salmonelle, większość materiału klinicznego)komora bezpieczeństwa klasy II do czynności tworzących aerozol, ograniczony dostęp, autoklaw w budynku, odzież ochronna, procedury postępowania po ekspozycji
BSL-3patogeny przenoszone drogą powietrzną o poważnych skutkach (prątki gruźlicy)śluza, podciśnienie w pomieszczeniu, filtracja HEPA powietrza wylotowego, komory klasy II/III, pełna odzież ochronna
BSL-4patogeny o najwyższym ryzyku bez leczenia (wirusy gorączek krwotocznych)laboratoria specjalne – skafandry z dopływem powietrza lub komory klasy III, osobny budynek

Większość laboratoriów diagnostycznych, przemysłowych (żywność, kosmetyki, farmacja) i uczelnianych pracuje na poziomie BSL-2. Pracownie szkolne – wyłącznie BSL-1 (szczepy niepatogenne z kolekcji lub drobnoustroje środowiskowe hodowane w zamkniętych szalkach).

Przykładowa lista dla małego laboratorium mikrobiologicznego (2–4 osoby)

GrupaPozycjaIlość (orientacyjnie)
Praca jałowakomora bezpieczeństwa biologicznego klasy II1 (druga przy równoczesnej pracy 2 osób)
Sterylizacjaautoklaw stołowy 25–50 l; suszarka sterylizacyjna1 + 1
Inkubacjacieplarka 37 °C; cieplarka chłodzona 25–30 °C; inkubator z wytrząsaniem1 + 1 + 1
Chłodzenielodówka na pożywki i odczynniki; zamrażarka −20 °C; (−80 °C przy przechowywaniu szczepów)1 + 1 (+1)
Odczytmikroskop z immersją; licznik kolonii; spektrofotometr lub densytometr (McFarland)1 + 1 + 1
Przygotowanie pożywekwaga techniczna; pH-metr; mieszadło z grzaniem; demineralizator; kuchenka mikrofalowa lub łaźniapo 1
Stanowiskapalnik/spalarka ez; worteks; pipety automatyczne (komplet); statywypo 1 na stanowisko
Meblestoły z blatami łatwymi do dezynfekcji (żywica, stal), umywalka, szafa na pożywki, regałwg pomieszczenia
Bezpieczeństwopojemniki na odpady zakaźne i ostre, worki autoklawowalne, apteczka, oczomyjka, środki dezynfekcyjne, instrukcje i SDSkomplet

Listę dopasowaną do Twojej liczby stanowisk wygeneruje konfigurator wyposażenia laboratorium (typ: mikrobiologiczne).

Organizacja pracy i higiena

  • Kierunek pracy od strefy czystej do brudnej; odpady zakaźne nie wracają przez strefę posiewów.
  • Dezynfekcja blatów przed i po pracy; mycie rąk; fartuchy tylko w laboratorium.
  • Każdy wsad autoklawu z wskaźnikiem; zapisy cykli; kontrola biologiczna co określony czas.
  • Kontrola jakości pożywek (jałowość, żyzność na szczepach wzorcowych) – wymagana w laboratoriach akredytowanych (PN-EN ISO/IEC 17025, PN-EN ISO 11133 dla pożywek).
  • Rejestr szczepów i materiału, ograniczony dostęp, szkolenia BHP z zakresu czynników biologicznych.

Najczęstsze pytania

Czy w laboratorium mikrobiologicznym potrzebne jest dygestorium?

Do pracy z drobnoustrojami – nie; potrzebna jest komora laminarna lub komora bezpieczeństwa biologicznego. Dygestorium przydaje się tylko wtedy, gdy używa się lotnych chemikaliów (np. przy barwieniu lub ekstrakcji).

Komora laminarna czy komora bezpieczeństwa biologicznego – którą wybrać?

Jeśli pracujesz z materiałem potencjalnie zakaźnym lub patogenami (BSL-2), wyłącznie komora bezpieczeństwa klasy II. Komora laminarna chroni tylko próbkę i wystarcza do pożywek oraz szczepów niepatogennych.

Ile autoklawów potrzebuje laboratorium?

Małe laboratorium – jeden, z osobnymi cyklami dla pożywek i odpadów. Przy dużej liczbie próbek lub wymaganiach akredytacji – dwa: do materiałów czystych i do odpadów.

Czy pracownia szkolna może hodować bakterie?

Tak, na poziomie BSL-1: drobnoustroje środowiskowe lub szczepy niepatogenne, w zamkniętych szalkach, które po doświadczeniu są autoklawowane lub dezynfekowane – nie otwiera się ich i nie identyfikuje nieznanych kolonii.

Jakie normy dotyczą laboratorium mikrobiologicznego?

PN-EN ISO/IEC 17025 (kompetencje laboratoriów), PN-EN ISO 11133 (pożywki), PN-EN 12469 (komory bezpieczeństwa biologicznego), PN-EN 13060/285 (sterylizatory), przepisy o czynnikach biologicznych w środowisku pracy.

Zobacz też: Wyposażenie laboratorium – przewodnik i konfigurator · Bakterie – odżywianie, oddychanie, rozmnażanie · Wirusy, bakterie, protisty i grzyby – przewodnik

Oceń ten post
Czytaj dalej
Więcej o sprzęcie i wyposażeniu laboratorium: Sprzęt laboratoryjny – przewodnik A–Z →
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
najstarszy
najnowszy oceniany
0
Masz przemyślenia? Napisz komentarz!x