Wirówki laboratoryjne – rodzaje, rotory, RCF a RPM, równoważenie i bezpieczeństwo
Jak działa wirówka?
W probówce stojącej nieruchomo cząstki opadają pod wpływem grawitacji (1 g) – komórki bakterii potrzebowałyby na to godzin, a białka nigdy nie osiadłyby w rozsądnym czasie. Wirówka zastępuje grawitację przyspieszeniem odśrodkowym: przy 4000 obr./min w rotorze o promieniu 10 cm cząstki „ważą” prawie 1800 razy więcej, a w ultrawirówce – nawet milion razy. Szybkość sedymentacji zależy od różnicy gęstości cząstki i cieczy, wielkości cząstki, lepkości ośrodka i właśnie od RCF. Dlatego protokoły podają zawsze ×g i czas, a nie same obroty – te same obroty w rotorze o innym promieniu dają inne ×g.
Rodzaje wirówek laboratoryjnych
| Rodzaj | Typowe obroty / RCF | Probówki | Zastosowanie |
|---|---|---|---|
| Mikrowirówka | do 15 000–21 000 obr./min; do ok. 30 000 ×g | 0,2–2 ml, paski PCR (adapter) | izolacja DNA/RNA, osadzanie komórek, odwirowanie kropli ze ścianek |
| Stołowa uniwersalna | do 4000–6000 obr./min (wychylny), do 15 000+ (kątowy) | 1,5–50 ml, płytki, probówki krwi | hodowle, biochemia, próbki kliniczne, płytki wielodołkowe |
| Z chłodzeniem | jak wyżej, komora 4 °C (często −10…+40 °C) | jak wyżej | białka, enzymy, RNA – wszystko, co nie lubi ciepła; długie wirowania nagrzewają rotor |
| Wysokoobrotowa (stojąca) | do 25 000–30 000 obr./min; do ok. 100 000 ×g | 50–1000 ml | frakcjonowanie komórek, osadzanie bakterii z litrów hodowli, organelle |
| Ultrawirówka | do 100 000–150 000 obr./min; do 1 000 000 ×g, próżnia w komorze | probówki specjalne, zgrzewane | wirusy, egzosomy, rybosomy, gradienty gęstości, analityczna ultrawirówka (sedymentacja białek) |
| Kliniczna / hematokrytowa | 3000–4000 obr./min; hematokrytowa ok. 12 000 ×g | probówki krwi, kapilary | surowica, osocze, mocz, hematokryt |
| Wirówka do płytek / cytowirówka | niskie obroty | płytki 96/384, szkiełka | PCR, ELISA, preparaty cytologiczne (cytospin) |
Rotory: kątowy, wychylny, pionowy
- Rotor kątowy (fixed-angle, 25–45°) – probówki w otworach pod stałym kątem; krótsza droga sedymentacji, wysokie obroty, osad tworzy się na bocznej ściance. Standard w mikrowirówkach i wirówkach wysokoobrotowych.
- Rotor wychylny (swing-bucket) – kubełki odchylają się do poziomu podczas wirowania; osad osiada równo na dnie, co ułatwia odciąganie supernatantu i rozdział w gradientach (np. Ficoll do izolacji limfocytów). Niższe obroty, płytki i probówki różnych rozmiarów w adapterach.
- Rotor pionowy i blisko-pionowy – probówki pionowo, bardzo krótka droga sedymentacji; gradienty gęstości w ultrawirówkach.
- Rotory specjalne: hematokrytowe (kapilary), do butli 500–1000 ml, do pasków PCR, cytologiczne.
Każdy rotor ma maksymalne obroty, maksymalną gęstość próbki (zwykle 1,2 g/ml – przy gęstszych roztworach, np. CsCl, obroty trzeba obniżyć) i limit cykli lub lat (zmęczenie materiału – rotory aluminiowe i z włókna węglowego mają określony resurs; producent podaje, kiedy wycofać rotor z użycia). Współczynnik k rotora pozwala porównać czas potrzebny do osadzenia cząstek w różnych rotorach: t₂ = t₁ × k₂/k₁.
RPM a RCF – jak przeliczać?
RCF (×g) = 1,118 × 10⁻⁵ × r × n², gdzie r to promień od osi obrotu do dna probówki w centymetrach (rmax), a n – obroty na minutę. Przykłady:
- mikrowirówka, r = 7 cm, 13 000 obr./min → 1,118 × 10⁻⁵ × 7 × 13 000² ≈ 13 200 ×g;
- wirówka stołowa z rotorem wychylnym, r = 16 cm, 4000 obr./min → ≈ 2 860 ×g;
- chcąc uzyskać 500 ×g w rotorze o r = 16 cm: n = √(500 / (1,118 × 10⁻⁵ × 16)) ≈ 1 670 obr./min.
Nowoczesne wirówki przeliczają to automatycznie po wybraniu rotora – wystarczy ustawić ×g. Producenci podają rmax (dno probówki), rmin i rav; protokoły zwykle odnoszą się do rmax.
Typowe parametry wirowania
| Zadanie | RCF | Czas | Uwagi |
|---|---|---|---|
| Osadzanie komórek ssaczych (pasażowanie) | 200–500 ×g | 3–5 min | wyższe ×g uszkadzają komórki; rotor wychylny, temperatura pokojowa lub 4 °C |
| Osadzanie bakterii i drożdży | 3000–5000 ×g | 5–10 min | duże objętości w butlach; chłodzenie przy izolacji białek |
| Izolacja osocza / surowicy | 1500–2000 ×g | 10 min | probówki z żelem separującym wg instrukcji producenta; bez hamowania „na ostro” |
| Hematokryt (kapilary) | ok. 12 000 ×g | 5 min | rotor hematokrytowy z uszczelką |
| Miniprep plazmidowy, strącanie DNA etanolem | 12 000–16 000 ×g | 1–30 min | mikrowirówka; DNA strąca się lepiej na zimno i dłużej |
| Lizat komórkowy – usunięcie debris | 10 000–20 000 ×g | 10–20 min, 4 °C | przed oczyszczaniem białek |
| Limfocyty na gradiencie Ficoll | 400–800 ×g | 20–30 min | rotor wychylny, hamowanie wyłączone |
| Osadzanie wirusów, egzosomów | 100 000–120 000 ×g | 1–2 h | ultrawirówka, probówki wypełnione zgodnie z instrukcją |
Bezpieczeństwo i zasady pracy
- Równoważ probówki parami naprzeciwko siebie: ta sama masa (z dokładnością 0,1 g przy wysokich obrotach), ten sam typ probówki i ta sama objętość; przy nieparzystej liczbie użyj probówki z wodą. Niewyważony rotor niszczy łożyska, a przy wysokich obrotach może rozerwać wirówkę.
- Sprawdź, czy rotor jest dokręcony i czy pokrywa rotora jest założona. Dla próbek zakaźnych używaj rotorów lub kubełków z uszczelką aerozolową i otwieraj je w komorze bezpieczeństwa biologicznego.
- Nie przekraczaj maksymalnych obrotów rotora ani maksymalnej gęstości próbki; w ultrawirówkach – stosuj tylko probówki dopuszczone do danego rotora i wypełniaj je według instrukcji (zapadnięcie probówki przy niepełnym wypełnieniu).
- Nie otwieraj pokrywy przed całkowitym zatrzymaniem; współczesne wirówki mają blokadę, starsze – nie. Nie hamuj rotora ręką.
- Po pracy z materiałem biologicznym zdezynfekuj komorę i rotor; po rozbiciu probówki – odczekaj kilkadziesiąt minut na opadnięcie aerozolu, potem dezynfekcja w środkach ochrony.
- Rotory myj i susz po użyciu, nie zostawiaj ich w wirówce mokrych (korozja pod wpływem soli i zasad), nie używaj rotora z pęknięciami ani śladami korozji; prowadź dziennik cykli dla rotorów z limitem.
- Wirówkę ustaw na stabilnym, poziomym blacie z odstępem ok. 30 cm wokół (strefa, w której nie stoją naczynia i ludzie podczas rozpędzania); w wirówkach z chłodzeniem – wolne wloty powietrza do skraplacza.
Jak dobrać wirówkę do laboratorium?
- Objętość i rodzaj probówek – 1,5 ml i paski PCR (mikrowirówka), 15/50 ml i płytki (stołowa uniwersalna z rotorem wychylnym), butle (wysokoobrotowa).
- Wymagane ×g – wynika z protokołów: hodowle komórkowe ≤ 500 ×g, miniprepy ≥ 12 000 ×g, izolacja organelli i białek 20 000–100 000 ×g.
- Chłodzenie – konieczne przy pracy z białkami, RNA i przy wirowaniach dłuższych niż kilkanaście minut.
- Rotory w komplecie – jeden rotor kątowy i jeden wychylny z adapterami pokrywają większość potrzeb; zwróć uwagę na dostępność rotorów po latach.
- Hałas, wymiary, zasilanie – wirówki wysokoobrotowe wymagają często 16–32 A; ultrawirówka – pomieszczenia z odciągiem ciepła.
- Dokumenty – deklaracja CE, instrukcja z tabelą rotorów, serwis i wzorcowanie (obroty, temperatura, czas) w laboratoriach akredytowanych.
Najczęstsze pytania o wirówki
Czy mogę wirować jedną probówkę?
Nie bez przeciwwagi – naprzeciwko musi stać probówka tego samego typu z taką samą masą (np. z wodą). Dotyczy to także mikrowirówek.
Dlaczego protokół podaje ×g, a moja wirówka tylko obroty?
Bo ×g zależy od promienia rotora. Przelicz: RPM = √(RCF / (1,118 × 10⁻⁵ × r)), gdzie r to promień w centymetrach podany w dokumentacji rotora.
Czym różni się rotor kątowy od wychylnego?
Kątowy trzyma probówki pod stałym kątem – pozwala na wyższe obroty, osad zbiera się na ściance; wychylny odchyla kubełki do poziomu – osad na dnie, łatwiejsze odciąganie supernatantu i praca z gradientami, ale niższe obroty.
Dlaczego próbka po wirowaniu jest ciepła?
Tarcie rotora o powietrze nagrzewa komorę – przy 15 000 obr./min przez 30 min nawet o kilkanaście stopni. Do próbek wrażliwych potrzebna jest wirówka z chłodzeniem lub wstępne schłodzenie rotora.
Co to jest uszczelka aerozolowa i kiedy jest konieczna?
To uszczelniona pokrywa rotora lub kubełka, która zatrzymuje aerozol powstający przy pęknięciu probówki. Jest wymagana przy wirowaniu materiału zakaźnego (krew, hodowle bakterii, wirusy) – rotor otwiera się wtedy w komorze bezpieczeństwa.
Jak długo można używać rotora?
Rotory wysokoobrotowe i ultrawirówkowe mają limit cykli lub lat (np. 10 lat albo określona liczba uruchomień) podany przez producenta; po jego osiągnięciu obniża się maksymalne obroty lub wycofuje rotor. Rotory z widoczną korozją lub pęknięciami wycofuje się natychmiast.
Zobacz też: Sprzęt laboratoryjny – przewodnik A–Z · Wyposażenie laboratorium mikrobiologicznego · Pipety automatyczne · Wyposażenie laboratorium – lista i konfigurator · Wycena wyposażenia laboratorium
Więcej o sprzęcie i wyposażeniu laboratorium: Sprzęt laboratoryjny – przewodnik A–Z →