Glinowodorek litu, LiAlH4

NAZWA SYSTEMATYCZNA ZWIĄZKU: Litu tetrahydroglinian

NAZWA ZWYCZAJOWA: glinowodorek litu, wzór sumaryczny: LiAlH4
inne nazwy związku: czterohydroglinian litu, glinowodorek litu, wodorek litowo-glinowy, Lithium aluminium hydride, LAH, lithium alanate, lithium tetrahydridoaluminate, Lithal (UK slang)
zdjęcie odczynnika:
miniaturka

wzór strukturalny:
LiAlH4 formula

masa cząsteczkowa: 37,95
CAS No: 16853-85-3

1. Podstawowe właściwości fizyczne:
1.1. Stan skupienia, wygląd: ciało stałe, najczęściej w postaci pyłu, ale odczynnik dostępny jest też w formie tabletek; czysty związek jest biały, natomiast dostępny handlowo produkt zazwyczaj jest mniej lub bardziej szary, barwa spowodowana jest zanieczyszczeniem wodorku metalicznym glinem i jego tlenkami
1.2. Gęstość: 0,917 g/cm3
1.3. Zapach: bez zapachu
1.4. Temp. top.: / temp. wrz.: 125 oC (rozkład) / b.d.

2. Inne właściwości fizyczne:
2.1. Rozpuszczalność:
– bardzo energicznie reaguje z wodą
– Rozpuszczalność w innych rozpuszczalnikach: eter dietylowy: 5,92 mol/litr; THF: 2,96 mol/litr, monoglim: 1,80 mol/litr, diglim: 1,29 mol/litr, triglim: 0,77 mol/litr, dioksan: 0,03 mol/litr, eter dibutylowy: 0,56 mol/litr (dane dla 25 oC)
2.2. Palność: palny, tetrahydroglinian może się samorzutnie zapalić w kontakcie z wilgotnym powietrzem, stabilizowanie związku oraz zmniejszenie jego tendencji do samozapłonu dokonuje się poprzez dodatek oleju mineralnego. Pożar powstały przy udziale LiAlH4 gasić jedynie piaskiem.
2.3. Inne dane:
– Temperatura rozkładu: 150 oC
– bardzo wysoka higroskopijność, związek energicznie reaguje z wodą, wg równania:
LiAlH4 + 4 H2O –> LiOH + Al(OH)3 + 4 H2O.
– W czasie reakcji wydzielają się bardzo duże ilości energii.

3. Toksyczność oraz bezpieczeństwo pracy ze związkiem:
– toksyczność LiAlH4 wiąże się głównie z jego olbrzymią podatnością do samozapłonu na skutek reakcji z wodą. Wydzielający się w czasie tej reakcji LiOH drażni skórę i oczy.
– Ponieważ glinowodorek reaguje nawet ze śladową ilością wody, na skutek kontaktu ze skórą powoduje oparzenia, pieczenie skóry oraz zaczerwienienie.
– Niezwykle niebezpieczne jest wdychanie pyłu glinowodorku litu, gdyż powoduje on niezwykle silne uszkodzenia górnych dróg oddechowych, a w szczególności śluzówek. Towarzyszą temu stany zapalne, kaszel, zaburzenia oddychania, suchy, krótki, świszczący oddech, bóle i zawroty głowy oraz wymioty.
– Ponieważ glinowodorek litu bardzo energicznie reaguje nawet ze śladową ilością pary wodnej, do reakcji należy stosować odczynniki dokładnie osuszone. Jest to niezwykle ważne również z tego względu, iż reakcje redukcji tym odczynnikiem przeprowadza się na ogół w eterach (najczęściej THF i eter dietylowy), a więc związkach bardzo łatwo palnych. Wstępnie należy osuszyć taki eter nad KOH, następnie destylować znad CaOH lub MgOH.
– Z dostępnych mi źródeł wynika, że glinowodorek litu powinno się rozkładać za pomocą izopropanolu, ja natomiast powoli wkraplam etanol absolutny do momentu zaprzestania perlenia, następnie etanol skażony, a na końcu etanol z dodatkiem kilku kropelek wody. Wkraplania dokonuję bardzo powoli, gdyż perlenie jest tak intensywne, że zawartość kolby ma wygląd piany.
– zwroty R: R15
– zwroty S: S7/8, S24/25, S43
4. Przechowywanie:
– związek należy przechowywać w bardzo szczelnych opakowaniach, z dala od źródeł ciepła i wilgoci, w chłodnym, dobrze wentylowanym pomieszczeniu.
– unikać mieszania, pocierania, potrząsania.
– podczas przechowywania rozkłada się do Li3AlH6 i wodorku litu. Proces przyspieszają m.in. katalityczne ilości jonów żelaza.
5. Właściwości chemiczne:
– redukuje związki karbonylowe, kwasy karboksylowe i ich pochodne do odpowiednich alkoholi, natomiast amidy, nitrozwiązki, oksymy, nitryle i iminy redukuje do amin. IV-rzędowe sole amoniowe redukuje do amin III-rzędowych. Redukcja może być przyspieszona poprzez wymianę aktywnego wodoru na grupę alkoksylową, dlatego np. estry łatwiej się redukują niż kwasy karboksylowe
– nie redukuje alkenów i związków aromatycznych, natomiast redukuje niektóre alkiny – jeśli mają grupę OH sprzężoną z wiązaniem wielokrotnym.
– w reakcji z chlorkami nieorganicznymi w eterze otrzymuje się odpowiednie wodorki, np.
SiCl4 + Li[AlH4] –> SiH4 + LiCl + AlCl3
– Reaguje z wieloma ligandami nieorganicznymi, np. NH3, tworząc kompleksy glinu związanego koordynacyjnie z jonem litu, np.:
LiAlH4 + 4NH3 –> Li[Al(NH2)4] + 4H2
6. Zastosowanie: Tetrahydroglinian litu stosowany jest jako środek suszący (suszenie eterów)
7. Zastosowanie w chemii: Stosowany jest jako czynnik redukujący, redukuje: aldehyd do alkoholu I-rzęd., keton do alkoholu II-rzęd., kwas karboksylowy, ester, chlorek kwasowy, bezwodnik kwasowy do alkoholu I-rzęd., amid, nitryl, oksym, azotyn do aminy I-rzęd.
8. Otrzymywanie:
8.1. Otrzymuje się go działając nadmiarem wodorku litu na eterowy roztwór chlorku glinu:
4LiH + AlCl3 –> Li[AlH4] + 3LiCl
Jest to najstarsza metoda syntezy LiAlH4.
8.2. Na szeroką skale stosuje się syntezę z sodu i glinu w wodorze pod wysokim ciśnieniem i w podwyższonej temperaturze:
Na + Al + 2 H2 –> NaAlH4
a następnie otrzymany produkt poddaje się reakcji wymiany:
NaAlH4 + LiCl –> LiAlH4 + NaCl
9. Inne informacje:
– pozostawiony na powietrzu, np. w otwartym pojemniku, zapala się, na skutek reakcji z parą wodną obecną w powietrzu.

Your ads will be inserted here by

Easy Plugin for AdSense.

Please go to the plugin admin page to
Paste your ad code OR
Suppress this ad slot.

Print Friendly, PDF & Email

Kategorie: Artykuły chemiczne,Baza związków chemicznych,Baza związków nieorganicznych,Chemia

Pozostaw odpowiedź

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Serwis biomist.pl
Testowy podgląd tekstu reklamy biomist.pl.
biomist.pl
Serwis biomist.pl
Testowy podgląd tekstu reklamy biomist.pl.
biomist.pl
Serwis biomist.pl
Testowy podgląd tekstu reklamy biomist.pl.
biomist.pl